تصور کنید چراغ های دیواری با دقت انتخاب شده با طرح های ظریف و نور ملایم، فقط به دلیل ارتفاع نامناسب نصب، نامناسب به نظر می رسند یا نور کافی ارائه می دهند. این اشتباه رایج در طراحی می تواند هارمونی کل فضا را مختل کند. چراغ های دیواری نه تنها به عنوان وسایل کاربردی، بلکه به عنوان عناصری حیاتی برای ایجاد محیط و بهبود زیبایی عمل می کنند. این راهنما قوانین طلایی نصب چراغ دیواری را برای دستیابی به تعادل مطلوب بین ارتفاع، قرارگیری و زیبایی فضایی بررسی می کند.
محدوده نصب استاندارد برای چراغ های دیواری داخلی بین 1.5 تا 1.8 متر بالاتر از سطح کف قرار دارد. با این حال، این تنها به عنوان یک دستورالعمل کلی عمل می کند، با تنظیمات خاصی که بر اساس عملکرد اتاق و هدف نور مورد نیاز است.
وسایل بیرونی معمولاً بالاتر از نمونههای داخلی نصب میشوند و 2.5 متر خط پایه توصیه شده است. این ارتفاع ضمن جلوگیری از برخورد عابر پیاده، نور کافی را فراهم می کند.
ابعاد اتاق به طور قابل توجهی بر ارتفاع ایده آل وسایل تاثیر می گذارد. فضاهای کوچکتر برای جلوگیری از سنگینی بصری نیاز به مکان های کمتری دارند، در حالی که اتاق های بزرگتر نصب های بالاتری را برای پوشش جامع در خود جای می دهند.
راه حل های نورپردازی را برای نیازهای منحصر به فرد هر فضا تنظیم کنید:
فاصله بهینه به اندازه اتاق و شدت نور مورد نظر بستگی دارد:
قبل از نصب دائمی برای ارزیابی اثرات روشنایی، آزمایشهای قرارگیری موقت را انجام دهید. تنظیمات جزئی می تواند به طور چشمگیری فضای اتاق را تغییر دهد.
نصب موفقیتآمیز چراغ دیواری مستلزم در نظر گرفتن دقیق طراحی وسایل، ویژگیهای فضایی و نیازهای عملکردی است. در حالی که دستورالعمل های کلی 2.5 متر برای چراغ های بیرونی و 1.5 متر برای اتاق خواب ها را پیشنهاد می کنند، طرح های نوری واقعاً مؤثر از راه حل های سفارشی پدیدار می شوند که الزامات فنی را با ترجیحات زیبایی شناختی شخصی هماهنگ می کنند.